دیوار سبز

 

دیوار سبز یا دیوار زنده دیواری است که بخشی از آن و یا تمام آن دارای پوشش گیاهی است. دیوارهای سبز مبتنی بر شرایط ممکن است در محیط داخل یا خارج از ساختمان نصب گردد. هم چنین تکنیکها و روش-های مختلفی وجود دارد که می‌توان دیوارهای سبز را در ابعادهای متفاوت به منظور فضاسازی محوطه داخلی و یا نمای بیرونی ساختمان ایجاد کرد .

دیوارهای سبز همچنین به صورت دیوارهای زنده، دیوارهای زیستی، باغ‌های عمودی یا بطور علمی VCWV (دیوارهای پیچیده گیاهی عمودی) نامیده می‌شوند. دیوار سبز دیوار آزاد یا ایستاده‌ای است که به طور نسبی یا به طور کامل با پوشش گیاهی پوشیده شده‌است .

دیوارهای سبز بسیار با شکوه هستند؛ کاربرد آنها در دیوار های نمای دلنشینی را ایجاد می‌نماید که صرف نظر از مزایای زیست‌محیطی اش، همگان می‌توانند از آن لذت ببرند .

گاهی به ابعاد بزرگ آن برای پوشاندن دیوارهای خانه و ساخت محیطی شاداب و با طراوت فکر می‌کنم. سیستم آبیاری اکثر دیوارهای سبز متشکل از یک قاب، ژئوتکستایل  سلول‌ها و کانال‌های آبیاری ست. خاک به عنوان یک ماده هادی در گلدان‌ها عمل می‌کند

                                          

در شیبهای متشکل از سنگ های نرم و ناپایدار مخلوط با مصالح خاکی نرم تر می توان از ژئومت های چند لایه به دلیل مقاومت بالا و ساختار شبکه ای متراکمشان استفاده کرد.
در طراحی فیلتر های ژئوتکستایلی سه مرحله اساسی وجود دارد.
- اگر اندازه حفرات ژئوتکستایل کوچکتر از اندازه ذرات خاک باشد . خاک اساس بوسیله فیلتر نگهداری می شود و بدین وسیله از فرسایش داخلی جلوگیری می شود.
- اگر اندازه حفره ژئوتکستایل به اندازه کافی بزرگ باشد که برابر عبور ذرات خیلی ریز خاک مانعی وجود نداشته باشد. در این صورت ژئوتکستایل مانع تجمع فشار هیدرواستاتیک خواهد شد.
حفرات ژئوتکستایل باید به آن مقدار باشد که همواره بتواند جریان آب را از خود عبور دهد .