فیلتر در سدهای خاکی

 

فیلتر یکی از اجزاء مهم سازه های خاکی است که در ارتباط با جریان آب می باشند هنگامی که جریان نشت از  یک خاک با دانه های نسبتاً ریز به مصالح درشت تر  به زهکش وارد می شود ،ممکن است مصالح ریز دانه از جای خود حرکت کرده ،اولاً باعث بروز ناپایداری در کل سازه گردیده و خطر آفرین باشند و ثانیاً فضاهای خالی سیستم زهکش را پر کرده و در برابر حرکت آب ایجاد موانع کنند و در نتیجه باعث افزایش فشار هیدرواستاتیکی در سازه شوند.

اجراء و نصب این گونه فیلتر ها سریع بوده و معمولا نسبت به فیلتر های مصنوعی وابسته به خصوصیات زیر می باشد:

- دانه بندی مصالح که با اندازه الک نشان داده می شود.

- ضریب یکنواختی خاک U=D60/D10

-تراکم یا سست بودن چسبندگی یا غیر چسبنده بودن خاک

- نفوذ پذیری خاک در جهت جریان (Kb)

نوع ژئوتکستایل و میزان نفوذ پذیری آن

کاربردهای ژئوتکستایل در سد های خاکی و سنگریزهای بعنوان فیلتر به شرح زیر می باشد.

- حفاظت شیب پایاب نسبت به فرسایش

- هدایت روان آب های سطحی و نشت در پائین دست

- حفاظت شیب سر آب

- ایجاد زهکشی داخلی در سد

- ایجاد فیلتر در زیر پوشش ریپ رپ برای جلوگیری از فرسایش داخلی و شسته شدن مصالح در پایاب و سر آب.

 

 

                                                     

 

 

در شیبهای متشکل از سنگ های نرم و ناپایدار مخلوط با مصالح خاکی نرم تر می توان از ژئومت های چند لایه به دلیل مقاومت بالا و ساختار شبکه ای متراکمشان استفاده کرد.
در طراحی فیلتر های ژئوتکستایلی سه مرحله اساسی وجود دارد.
- اگر اندازه حفرات ژئوتکستایل کوچکتر از اندازه ذرات خاک باشد . خاک اساس بوسیله فیلتر نگهداری می شود و بدین وسیله از فرسایش داخلی جلوگیری می شود.
- اگر اندازه حفره ژئوتکستایل به اندازه کافی بزرگ باشد که برابر عبور ذرات خیلی ریز خاک مانعی وجود نداشته باشد. در این صورت ژئوتکستایل مانع تجمع فشار هیدرواستاتیک خواهد شد.
حفرات ژئوتکستایل باید به آن مقدار باشد که همواره بتواند جریان آب را از خود عبور دهد .